دل به دلدار سپردم که به فرمان باشد

نکند سر بهــــوائی ســــرپیمان باشد

ندهد دل به رقیــــبم نکند پـــرده دری

به کنارم بنشیـــند مه تابان باشـــــــد

جزبه پیش من و دل ناز فراوان نــــکند

همه شب دربرمن یوسف کنعان باشد

لب گذارد به لبم قندو عسل نوش کنم

سرگذارد به سرم شمع شبستان باشد

لطف بامن بکـــــند باهـــمه بد خو باشد

جانِ جانانِ مــــن و مهر دل و جان باشد

ماه باشــــــد ،شب مهتــاب بنابد بر من

شادی افزابه چــــمن دلبر پنـــهان باشد

دلربـــــائی نکند جـــز به من و خاطر من

بنـــــشیند به برم پـــــسته خندان باشد

گـــرچه او رفته"رســـا"وردزبانش اینست

هرکجــــا هست براو سایه قــرآن باشد