میگدازد سینه ام در سوز هجران همچو شمع

روز هم چون شب بـــسوزم بی مهابا همچو شمع

گرچــه میــــــــدانم ندارد طاقــــــت دیدار من

شعله بر سرمینشینم پیش چشمش همچو شمع

چـشم من دنبال چشمش جای جای خانه را

گر نبیند میــــــشود سوزان و لرزان هــمچو شمع

در پنــــاه عـــــشق رفتم تابه آهنــــگ خیال

نورافـــشانی کنم از جان به پایش همـــــچو شمع

دل نهادم پیـــش رویش شد عیانــش باطنم

خیره درمن بود و من نالان و گریان همچو شـــــمع

پیش خودگفـتم نمی آید به دامت ، در گــذر

کو توانِ در گذشتن شعله بر جان هــــمچو شــمع

با نوازشهای چشــــمش راهِ من بیراه شــد

باختم چون پاکبازان مـست و شیدا همــــچو شمع

تاقیامت صــــبردارم تا بگیـــــرم دامنــــــش

شاهدم باشد"رســــا" در خود خرابم هـمچو شمع