صبر و طاقت نیست اندر سینه ام

گوئـــیا دل مـــــرده اندر سینه ام


ســـخت می کوبد و می کوبید باز

همچو مستان عشق اندر سینه ام


درد میـــــشد آتشی ، آتشفــشان

شـــعله میزد، شعله اندر سینه ام


مـــــن ببوی باده عـــــشق آموختم

باده هــم شد عقده اندر سیــنه ام


هـرکه را در سیـــنه مهمان کرده ام

گــــشت همچون داغ اندر سینه ام


تا بــــه کی باید"رســــا" نالد ز نای

خــــون بود جای دل اندر سینـــه ام