رویا های تنهائی

مهتاب دیده ای؟

مهتاب من توئی.

در نیمه های شب

که همه هستند مستِ خواب

بر بالشی زغفلت خودتکیه داده اند

من با توام

بیدارو هوشیار

اما خراب عشق

بی خواب و باخیال

بی هوش و لَختِ عشق

بی تاب چون سراب

دل را دوباره مست و خرابِ تو می کنم