رویا های تنهائی

دل دادم و دل گرفتم و می خوردم

شـــــــب خوردم و روز خوردم و هی خوردم

حالا که شدم اسیرو دیوانه و مست

فریاد و فــــــغان و ناله کــــــردم از هـــست

دیوانه و بیقرار و از خود بیخود

هـــــــرروز دلـــم، دلـــــی زدستـــــــش آرزد

من بی خبرو، زخویش وارسته شدم

بر هـــــــرچه که گفته بود دل، بســته شدم

امروز ببین چه حال و روزی دارم

بر لب هــــــمه آهِ سینــــــه ســــوزی دارم

افسوس، علاج آه و دردم نبود

نـــــــوریست ، ولی چـــــراغ راهــــم نبـــــود

از بی خبری شدم گنه آلوده

دادم هــــــمه فرصـــت و شــــــدم فرســوده

فریادِ"رسا" دگر به جائی نرسد

فریــــاد رســـــــی دگــر ز راهــــــــی نرســــد