رویا های تنهائی

گویا تو با خدا به تبانـــــی رسیده ای؟

کــــــــز رنج ما به جامی و ،جانــــی رسیده ای

کُــــشتـــــی هـــزار بار و ، دگر بار میکُشی

از مرگ ما ،به آبی و نانی رسیده ای

پــــروا زهیچ کس نکـــــــنی در ره خــــطا

بــــــــی پرده میروی که به آنی رسیـــــده ای

دستــــم اگــــــر رسد به سرا پرده ی خدا

پرسم از او چرا به تمامی رسیده ای

دل را گذاشتــــــم سرســـودای عاشقی

تو مـــــــدعی شـــــدی به زیانــی رسیده ای

افــــــسوسِ من دگر نبــــــود کار عاقلان

چونا ز دست من به فغانی رسیده ای

مــــن را تو سوختی و به دل خنده میزدی

دانــــــــــم به آرزوی نهــــــانی رسیــــده ای

دل هـــــــــمرهت نبود ،فقـــط لاف میزدی

هرآنچه خواستی به همانی رسیده ای

صدها چو من به پای تو دیدم که سوختند

اما تــــــو بی خــــــــبر به نشانی رسیده ای

دارندگیــــست "رســـا" برازندگیّ عشق

بگذر زما که ، دیرزمانی رسیده ای