شــــــب تا به سحر به اشـــــــک شویم رخ خویش

زین عشـــــــق ببین که گــــشته ام کافر کیش

وین ســـــوز زدرد گــــــشته ام آکـــنده

گویند رفیقان که مزن بر دل نیش