چرا من آتشم ،تو سردِ سردی؟

به دردآغـــــــشته ام ، کی چاره کــردی؟


ندیدی ناله هایم آه گشته؟

چو تـسبیحی به پــــشت هم نشــسته؟


چرا بر آتشم آبی نپاشی؟

چـــــرا بر درد مـــــن درمــــــان نباشـی؟


نمیدانی که نالیدن زدرد است؟

غمِ آئیــــــنه از رخــــــــسار زرد اســـت؟


دوصد دل برده ای،فارغ چرائی؟

دوصــــــد را کـــــــشته ای ، فــــارغ چرائی؟


نمیدانی تقاصی داره هر کار؟

شــــــوی خـود روزگاری هــــــم گــــرفــــتار؟


بیاو ،رسم و راهِ دیگری گیر

جــــوانی میرود ،گــردی تــــــو هـــــم پیر


شوی آنگاه آتش پای تاسر

نباشــــــد یک ازیــــن عـــــشاق، در بـَــــر


"رسا" گوید نکن نامردمی بیش

زنی آنـــــــگاه خــــــود بر خویــــــشتن نیش