از عشق تو هرجا که غزل دید غزل گفت هر گاه دلش بهر تو لرزید ... غزل گفت

 

با درد سالهاست  مرا می نوازیم

 

با هــرنگاهِ خویـــــش مرا مــــی گدازیم

 

عمریست عادتــــــم شده این سوز و سازها

 

آیا شـــــــــودبه حـــــال خـــــــودم وا گـــــــــذاریـــم ؟

 

گیتی رسائی