رویا های تنهائی

سینه را آه میکند آرام

خانه را عشق میدهد سامان

آهِ سوزان علاج درد نهان

مهربان یار میشود درمان

در میان ِ دوصد حریف نبرد

غم نهان کن که نگسلد پیمان

گر شود آسمان سیاه و کبود

گر چه دانم نباشد این آسان

لیک باید صبور بود عزیز

صبر سازد ز آدمی انسان

همه ی زندگی مکافات است 

نَبَرَد هیچگه ز ما فرمان

آمدن زور و بودن و رفتن

گو چه خواهی دگر ازین دوران

سینه را داده .جای غم باشد

آه را همچو آتش سوزان

دست کوتاه و پایبست زمین

نیست مارا امیدکی به جهان

چون"رسا" روز  روز را گذران

خوش امیدیست نیست بی پایان

#گیتی_رسائی