ایکاش که مـــــیشد لب خود وا بکنم                      

تا این دل بی صاحب و  رســـــوا بکنم

یادت به خــــدا سوخت تنِ بی رمــقم

گفتـــــم به کجا همــــچو تو پیدا بکنم؟

آواز درون سیـــــنهء من خــــفه شـــد

از تـــــرس که راز سیــــــنه افشا بکنم

گـــویا  که تـو هم چومن زبان بسته بُدی

گفتــــــی که زعـــشق شــعله برپابکنم

کو شعـله ؟و کو عشق؟ کجاشـد اکنون

آیــــم بــبـــرت فغــــان و غــــوغــا بکنم

بــــر طبــــل بــــود تمام گفتارِ"رســــا"

گفتـــــست بــــسوزم ار لبم وا بکــنم