رویا های تنهائی

روز و شب در خلوتت باتو  درآویزم نـــشد

با غروزت لطـــمه ها بر سیـــنه ء زارم زدی

با دوصد مـکرو  فسون باتـو در آمیــــــزم نشد

مـن به عشــــــقت مبتلا بودم ولــی غافل بُدی

آنزمان میخواستـــــم از عـــــشــق بگریزم نـــشـد

پیــــش چشــــمـم با رقیـــــبم مینـــــمودی دلبـــــری

زین شــــــراب تــلــخ باید مــن بپرهیــــــزم نـــشـد

آفتـــاب و آســــمان و مـاه و خورشیـــد و زمیــن

از حســـد میخواستـم در هـــم فرو ریزم نـشد

بــــردم از خــاطــر دگر مِــــهر زبانـــّی تــــــرا

رنک زردِ خویــش را باخـــون در آمیزم نشد

حــالیا دیگر "رســـــا" بُبرید از این دامها

هرچه کردی تافروریزم ،بهم ریزم نشد