دیگـــــر این زندان که نامش زندگیــست

ســـر بسر رنج است و دردو بردگیـست


وای بر آنکــــس که شد دل بسته اش

هم اسارت هست و هم درماندگیست


من درین زندان نــــدیدم روز خـــوش

داستـــــانش حسرت و آوارگیــست


لب اگر بندی بســــوزد سینـــــه ات

ایـــــن دو راهی . اول دیوانگیـــست


هست ایــــن دنیا همان زندان شــوم

چــــــاره ای کو؟ آخــرش بیچارگیست


زیستــــــن در این مــــکانِ پر مــــلال

جبـــــر و زورش، آخــــر آزردگیــــست


حـــــق نمی دانم چـــــرا بنـــیاد کرد؟

حکمتش زین بودن و ماندن زچیست؟


ســـــر درآوردن ازیـن ،کار ِخـــداســــت

کس نمیداند در این سامان که کیست؟


لاجرم کارت"رسـا" سوز است و ساز

این همان باشد که نامش زندگیست