چه خواهد دل ندانم

خراب عشق

ویرانگر

 

چون ما ندیده ای

 

راه غلط

 

غم گران

 

با ماه به گفتگو نشستم

 

پیمانه ی می زدم شکستم

 

یاد تو ز خویشتن دَرَم کرد

 

مرگ دل خویش باورم کرد

 

دل دادم و دل گرفتم آنگاه

 

افسوس که تو نبودی آگاه9

 

گفتم که چه ها ز دل کشیدم

 

زینروست که دل ز دل بریدم

 

بنشسته به سر غبار پیری

 

درمانده شدم چنان اسیری

 

دیدم که به پشت ابر ماهست

 

چون دید که حال من خرابست

 

از درد من آسمان خبر شد

 

او نیز ز خویشتن به دَر شد

 

باران غمش ز ابر بارید

 

گویا غم من به دیده اش دید

 

دیدی تو "رسا" غمت گران است؟

 

بیرون ز تحمل جهان است 

 

#گیتی _رسائی

نقش دیوار

 

ندائی گفت در بند و اسیری

 

نه تنها در جوانی، وقت پیری

 

ولی وقتی ندانی هرکار

 

شوی دربند و بیمار و گرفتار

 

نمیدانی ز خود باید گذر کرد

 

به دنیا ی دگر باید سفر کرد

 

هزاران درد باشد نوش جانت

 

نباشد غیر آن اندر جهانت

 

ز بودت عاشقی باید نشانه

 

چنین باید که باشی جاودانه

 

مگو که عاشقی اما رهائی

 

ز درد و از غم و محنت جدائی

 

که کار هرکسی عاشق شدن نیست

 

چمن سبز است هر سبزی چمن نیست

 

مدارا نیست کارِ عاشق زار

 

گرفتار است گرفتار است گرفتار

 

"رسا " هرگز نبودش تاب اینکار

 

که او نقشیست اما روی دیوار

 

#گیتی_رسائی

دَم تو

 

گفتم که دلم رها کنم از غم تو

 

دیگر نشوم اسیر بیش و کم تو

 

افسوس که دلبسته به درد تو شدم

 

بستست همه جان و تنم بر دَم تو

 

#گیتی_رسائی